پس برخاسته همگى به نزد آن حضرت رفتند و سلمان فارسى ( رض ) نيز در محضرش حضور داشت ، آنان قصّه را به سلمان گفتند و سلمان جريان را بر امام - عليه السلام - عرضه داشت ؛ حضرت به ابو بكر فرمود : مردى با او بفرست تا وى را به تمام خانه‌هاى مهاجر و انصار بگرداند و هر كس كه آيهء تحريم شراب را از قرآن برايش خوانده گواهى دهد ، و اگر كسى نخوانده حدّى بر او نيست . ابو بكر دستور آن حضرت را اجرا كرد و هيچ كس به آن گواهى نداد و مرد آزاد شد . سلمان گفت : يا امير المؤمنين ! اين گروه را ارشاد و هدايت كرديد ، آن حضرت - عليه السلام - فرمود : آرى ، خواستم تأكيد و توصيهء اين آيه را در حق خود و اينان تجديد كنم : « أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ » « 1 » . « آيا كسى كه به سوى حق هدايت مىكند شايسته‌ترست كه پيروى بشود يا كسى كه هدايت نمىيابد مگر اين كه او را رهبرى كنند ، شما را چه مىشود ! چگونه حكم مىكنيد ؟ ! » « 2 » « 3 » . بالمناسبة نقل مىشود كه : ( 1 ) در « اغانى » آورده : « منظور بن زبان » با زن پدر خود « مليكه » دختر سنان مرى ازدواج نموده از او هاشم و عبد الجبار و خوله بهم رسيد . تا زمان خلافت عمر ، ماجراى او به عمر رسيد ، عمر او را احضار نموده جريان را از او پرسيد ، او به اصل قضيه اعتراف نموده ولى مدّعى شد كه از حرمت آن اطلاعى نداشته است ، عمر او را بازداشت نموده تا به هنگام نماز عصر ، و آنگاه او را بر اين ادعايش سوگند داد و او

--> ( 1 ) - سورهء يونس ، آيهء 35 . ( 2 ) - امام صادق عليه السلام - مىفرمايد : هيچ كس پيش از امير المؤمنين ( ع ) اين گونه قضاوت ننموده و اين اولين قضاوت آن حضرت ( ع ) پس از وفات رسول خدا ( ص ) بوده است . و شيخ مفيد ( ره ) در « ارشاد » آورده : اين خبر مورد اتفاق خاصه و عامه است . ( 3 ) - فروع كافى ، كتاب الحدود ، باب من زنى او سرق او شرب الخمر بجهالة ، حديث 4 . ارشاد ، مفيد ، قضاياه ( ع ) ، فى عهد ابى بكر ، ص 107 .